Verandering van seizoenen

Ik beken: ik ben een herfstmens. Oh ja, ik hou van de zomer. Ik geniet van de warme zon op mijn gezicht. En toch … kijk ik elk jaar uit naar het moment dat de herfst er weer is. Die verandering van seizoenen, ik heb het nodig.

In het voorwoord van het personeelsblad van DVC schreef ik:
Je hebt 2 soorten mensen. Zij die moeilijk afscheid kunnen nemen van de zomer. Die met heimwee terugkijken naar wat was. En zij die met open armen het nieuwe seizoen tegemoet gaan. Nieuwsgierig naar wat het hen zal brengen. Verandering brengt spanning met zich mee. Loslaten is niet altijd makkelijk.

Ook bij mij verandert er heel wat. Sinds gisteren zit mijn tijd als communicatiemedewerker bij het DVC erop. Loslaten. En afscheid nemen … van de fijne collega’s, mijn bureau in het grote huis, de vaste structuur. Het wordt weer even wennen.

Maar ik hou van verandering. Het is me op het lijf geschreven. Ik ben een seizoensmens … te lang van hetzelfde dooft mijn enthousiasme. Dus ik kijk uit naar alle nieuwe dingen op mijn pad. Aan ideeën, opdrachten en projecten alvast geen gebrek.

Dus herfst … laat die noten, bladeren, kleuren maar komen. Ik ben er klaar voor!

herfst

Over pauzes en prikken

Sinds 2 weken ben ik aan de slag in het DVC Heilig Hart. Een halftijdse job als communicatiemedewerker. Ik kreeg er een hartelijke ontvangst en meteen ook een stevige deadline voor het afwerken van het personeelsblad.

Toch een hele aanpassing, zo’n nieuwe job. Ook al is het dan maar voor 4 maanden. Zeker de grootte van de organisatie is nieuw voor mij. Meer dan 500 werknemers, daar hoort een strikte structuur bij. En dus fiets ik elke morgen naar het werk om er om 8u te kunnen prikken. Om 10u trekt iedereen naar de cafetaria voor een pauze van een kwartier. Datzelfde herhaalt zich in de namiddag om 15u. En ’s middags moet ik pauzeren tussen 12u30 en 13u30. Om dan ’s avonds opnieuw te prikken.

Ik moet toegeven, dat is behoorlijk wennen. Zeker omdat ik me net aangepast had aan het leven van een freelancer. Niets pauzes of prikken, eten wanneer ik tijd, honger en zin heb, starten op het moment dat ik wil.

Ik ben heel blij met mijn job. Het is de ideale oplossing om de zomer te overbruggen, elke dag een fietstochtje doet mij deugd, ik kan me volop op de communicatie storten en krijg alle vrijheid om er mee aan de slag te gaan, de collega’s zijn behulpzaam en hartelijk.

En toch kijk ik stiekem ook al weer een beetje uit naar oktober, wanneer ik opnieuw zelf mijn eigen planning kan bepalen. En mijn eigen ding kan doen!

“Doe je eigen dingetje, met je eigen willetje. Doe maar lekker wat jij wil, doe je eigen dingetje.” (Kapitein Winokio)